الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
272
تفسير مجمع البيان (فارسى)
اجر و پاداش است . و اگر در معصيتى با او جفت گردد ، بهرهء دنيويش سرزنش و بهرهء اخرويش كيفر خواهد بود . كلمهء كفل به معناى وزر است بقول حسن و قتاده ، و به معناى بهره و نصيب است بقول سدى و ربيع و همهء اهل لغت . در هر صورت مراد اين است كه شفاعتهاى ناپسند ، براى انسان بهرهاى از شر فراهم مىآورند . وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقِيتاً : خداوند بر هر چيزى تواناست معانى مقيت از نظر مفسران 1 - سدى و ابن زيد گويند : مقيت به معناى مقتدر است . 2 - ابن عباس گويد : مقيت ، كسى است كه هر چيزى را از روى حساب مىدهد و حساب آن را حفظ مىكند . 3 - مجاهد گويد : به معناى گواه است . 4 - نيز مجاهد گويد : به معناى حساب كننده است . 5 - ابو على جبايى گويد : مجازات كننده است زيرا خداوند جزاى هر نيك و بدى را مىدهد . نظم آيه وجه اتصال اين آيه ، به سابق اين است كه : خداوند در آيهء قبل فرمود : تو مسئول كار خود هستى و مسئوليت ديگران به گردن تو نيست از اينرو در اينجا مىفرمايد : مع الوصف تو بخاطر دعوت مؤمنان بسوى حق ، همان اجر را دارى كه انسان از اينكه شفاعتى نيكو در بارهء كسى كند ، بهرهمند مىشود . تا توهم نشود كه اگر انسان به عمل ديگران مؤاخذه نمىشود ، از عمل نيكوى ديگران هم بىبهره مىماند . اين وجه از على بن عيسى است . و گفته شده است كه : وجه اتصال اين است كه : هر گاه كسى خيرى براى ديگرى طلب كند و به او برسد ، نصيبى هم به خودش مىرسد و از آنجا كه تو بر اثر دعوت بجهاد و تشويق مومنان نسبت به آن ، براى ايشان طلب خير كردهاى ، بى نصيب نخواهى ماند . قاضى گويد : بهترين وجهى كه در اينباره گفته شده ، همين است .